خانه / فرهنگی / از طایفه کرجه ای بیشتر بدانید

از طایفه کرجه ای بیشتر بدانید

از طایفه کرجه ای بیشتر بدانید
ایل باسری ایلی هست که به اندازه تاریخ ایران ،قدمت دارد .متاسفانه بسیاری از رخدادهای ایل باسری ،مکتوب نشده واین برای یک بخش ازکشورما ضایعه حساب میشود .ولی در سالهای اخیربعضی از علاقمندان ودلباختگان به این ایل ازجمله محمدمراد شیروانی ،غلامرضا توکلی ،استاد ارجمند علی نقی مختاری ،احسان یوسفی ویک یا دو نفر از محققین خارجی ازجمله پرفسور بارث ،در مورد این ایل با عظمت مطالب ارزنده ای به رشته تحریر درآورده اند .زمانی جمعیت ایل باسری را ۸۰۰۰۰ نفر تخمین زده اند ،که از آن جمعیت بدون شک بخشی از آن جمعیت مربوط به طایفه کر جه ای ، است .
طایفه کرجه ای یکی از سیزده یا چهارده طایفه ایل سرافراز باسری است .
طایفه کرجه ای در حدود ۳۵۰ الی ۴۰۰ سال پیش با جمعیتی بسیار اندک ، به ایل باسری پیوست .
کرجه ای ها در ابتدا جزئی از طایفه جوچین بوده اند وتا حدود یکصد سال پیش ادامه داشت .در این مدت کرجه ای ها با بیشتر طوایف ایل باسری ،نسبت سببی ایجاد کرده وبا آنها آمیخته شده اند ،بطوریکه الآن جزئی لاینفک از طایفه جوچین وایل باسری میباشد ،بطوریکه درحال حاضرحتی از نظر ژنتیکی هم ،طایفه کرجه ای ازایل باسری جداشدنی نیست .ولی در حدود صدسال پیش به همت بعضی از بزرگان وریش سفیدان کرجه ای از قبیل ،حاج سلیم ،فرزند برومندش مشهدی خورشید ،مشهدی ولی خان عزیزی، مشهدی امیر رحیمی،مشهدی حاجی شریفی ،مشهدی کنعان احمدزاده ،امرالله ،ودیگر بزرگان ،این فامیل از طایفه جوچین مستقل گردید ومانند نهال نوپائی بر روی پای خود عرض اندام کرد ودر اندک زمانی این لیاقت را از خود نشان داد که میتواند برای ایل باسری فرزند خلفی باشد .آنها با انتخاب شایسته فرزند خلف وکاردان خود مشهدی احمدبیگ ،بعنوان کدخدا ،طایفه گری خود در ایل باسری را بطور مستقل آغاز کرد .مشهدی احمدبیگ جوانی در حدود بیست ساله بود که ، با درایت خود توانست یک طایفه نوپا وپویا را اداره ومدیریت کند. ایشان تمام اوقات خود را صرف زنده ماندن وپابرجا ماندن طایفه کرجه ای و افراد کرجه ای نمود .این کدخدای تازه کار چنان از خود وطایفه خود ‘ سوابقی درخشان نشان داد که ،مورد وثوق وحتی بعضی از موارد ،طرف مشورت ایلخانان باسری بود ،
بعد از مشهدی احمدبیگ فرزندش مشهدی حیدر حیدرزاده ،هدایت وکدخدائی طایفه را عهده دارشد والحق که در کار خود توفیقات بسیار وچشمگیر داشت .مشهدی حیدر علاوه بر خدماتی که به طایفه خودش داشت برای بسیاری از افراد ایل باسری راهگشا ومشکل گشا بود ،بطوریکه اکثر افراد در گذشته نه چندان دور ،او را می شناسند وبه نیکی یاد می کنند .
مشهدی حیدر وبرادران ارجمندش ،همراه با سایر خانوارهای طایفه کرجه ای در سال ۱۳۵۰ خورشیدی مانند بسیاری از مردمان ایلیاتی دیگر ،به زندگی عشایری پایان دادند ودر شهر مرودشت وبعضی روستاهای اطراف وبعضا شهرستانهای دیگر ، اسکان شدند .مردم کرجه ای مردمی دیندار وشیعه وعلاقمند به خاندان عصمت وطهارت هستند وهیچگاه از دین وتقوا فاصله نداشته اند.
بسیاری از مردان وزنان ،پیشکسوت کرجه ای با پای پیاده وتوسط حیوانات برای زیارت عتبات وخانه خدا وزیارت حرم اما رضا (ع ) ،همت گماشته اند . از جمله افراد که باشتر به زیارت کعبه وزیارت گربلا رفته اند ،حاج عزیز وفرزندش کربلائی میراسماعیل از نیاکان این طایفه بوده اند . کرجه ای ها در زمان عشایری همیشه در طایفه یک معلم برای باسواد کردن کودکان ویک نفر روحانی را درطایفه همراه داشته اند. بطوریکه در آن زمان تعداد زیادی از کوکانشان باسواد بوده است .اکنون مردم کرجه ای در بعضی از شهرستانهای ایران ازجمله تهران ،مشهد ،شیراز ،اقلید ،زندگی می کنند.فرزندان کرجه ای به تحصیل علم ،علاقمندهستند ،بطوریکه تعدادچشمگیری از آنهامعلم ،پزشک ،پرستار ، مهندس ،ورشته های علمی دیگر مشغول به تحصیل می باشند .دکتر سیاوش حیدرزاده متخصص کودکان ،دکتر ولی الله عزیزی ،متخصص کلیه ومجاری ،دکتر محمد رحیمی متخصص کلیه ،دکتر بهروزمومنی متخصص ریه ومجاری تنفسی ،دکتر مسعود عزیزی ودکترفرج الله رحیمی خواه متخصص داخلی وچندین پزشک دیگر از جمله کسانی هستند که از افتخارات طایفه کرجه ای وایل باسری هستند وهمچنین لطف الله احمدی ،محمد عزیزی ،باباجان خیراندیش ،ودهها معلم دیگر که نوشتن نامشان فرصت جداگانه می خواهد از معلمان طایفه کرجه ای هستند ،مردم کرجه ای مردمی فعال ،با صداقت وشجاع وقابل اعتماد هستندو در هرجا که باشند افرادی هستند که وظیفه شناس هستند .این گوشه ای از زندگی مردم کرجه ای بود که به طور خلاصه بیان شد ،امید است که در فرصتی دیگربتوانیم گوشه هایی دیگر از زندگی این مردم را برای دوستان بیان کنیم .

نوشته بالا به قلم نعمت الله رحیمی

از طایفه کرجه ای بیشتر بدانید(ییلاق وقشلاق کرجه ای )

قشلاق کرجه ای ها در گرمسیر،ناحیه ای به نام چهار رودخانه بین هود وبید شهر و دشت موش و دیگر دشت های قشلاق بوده است و ییلاقشان سرحد چهاردانگه بلوک احمد آباد،چراگاههای اطراف روستای دردانه ومحلی به نام له سبزی که متعلق به خودشان بوده است می باشد کدخدایی کرجه ای ها در دهه اول به عهده مرحوم مشهدی احمد بیگ حیدر زاده بوده است و پس از آن به فرزند ارشدش مشهدی حیدر حیدرزاده محول شده است پدر وپسر هر دو از مردان مدبر و مردم دار و در اداره کارهای عشیره خود کاردان و فعال بوده اند این قبیله بیشتر مردمی هستند فرهنگ دوست وعلاقه مند به سرنوشت بچه های خود به همین دلیل در زمان حرکت ایل،همیشه چادر سفید مدرسه عشایری همراه با پرچم سه رنگ کشور عزیزمان کنار چادر های آن ها برپا بود. آری نتیجه آن زحمت ها بسیار چشمگیر است شمار جوانان باسواد این قبیله در سطح پزشکی ،مهندسی دبیری ، کارشناسی با مقایسه طایفه های دیگر و تیره های مشابه قابل توجه و تحسین است

(متن انتخابی بالا از کتاب از ترناس تالهباز صفحه 64 می باشد)

 

در اینجا تنها تصویر به جا مانده از مرحوم مشهدی احمد بیگ حیدر زاده اولین کدخدای کرجه ای را می گداریم تصویر بعدی مرحوم مشهدی حیدر حیدر زاده دومین کدخدای کرجه ای می باشد و تصویر بعدی سنگ قبر اشراف الحاج حاج سلیم عزیزی (کرجه ای ) می باشدکه لقب شرافتمند ترین حاجی یعنی اشرف الحاج راداشته است مقبره ایشان در امامزاده ای در روستای گرم آباد واقع در شهرستان مرودشت می باشد

 

IMG_20171210_235455

425219895_92589[1]

۲۰۱۷۱۱۱۱_۱۳۳۵۲۱

 

درباره ی علیرضا عزیزی

همچنین ببینید

IMG-20160406-WA0008

فرهنگ لغات عشایر ایل باصری

در اینجا معانی برخی از کلمات و اصطلاحات رایج در ایل باصری را به همراه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *